EEN DAG OP KAMP!

KLJ-Hakendover

Kamp 2006

Kasterlee De Hoge Rielen

TRING TRING!!!  De wekker van de leiding loopt af…

We proberen onze ogen te openen en strompelen naar de wasbak. Er heerst een stilte en we laten ons ochtendhumeur uitwerken want ieder van ons weet dat we een zware dag voor de boeg hebben! Wanneer we uiteindelijk het vuil uit onze ogen gewassen hebben en zo goed als ontwaakt zijn wekken we onze nog steeds in dromenland zijnde KLJ-ers met een deugddoend muziekje… Het is de hoogste tijd om op te staan!!

Na het wassen en plassen verzamelen we met z’n allen op onze vaste gymnastiekplaats, buiten in de modder! Eerst schudden we de benen en armen los en daarna dansen we de pannen van het dak op ons kampliedje “Lief Klein Konijntje”.

Na deze intense inspanningen is het tijd om onze magen te stillen en nadien is het de hoogste tijd voor actie, en ja hoor, werken hoort daar ook bij! Onze keukenploeg doet de afwas en kuist de tafels af, onze kuisploeg neemt de bezem in de hand en vliegt al borstelend de lokalen door, ook de badkamers en de toiletten zijn voor hun rekening, onze laatste groep zijn de bezinners, deze zorgen voor een gezellige sfeer en een bezinnend woord op het einde van de dag.

Na al dat zweten en zwoegen is het tijd voor een activiteit: stratego, vlaggenroof, bosscrabble en verschillende zoekacties kwamen aan bod. Na het ravotten en het vuil maken is het tijd om ons “Lief Klein Konijntje” verder in te studeren, niet alleen het dansen kwam aan bod maar sommigen onder ons zongen ook luidkeels mee.

Ondertussen is het al bijna middag en dan roepen we: ALLE KLJ-ERS HANDEN WASSEN EN AAN TAFEL!! Onze kookouders, Mia, Ann, Ilse en Paula, verwennen ons elke dag opnieuw met een overheerlijke maaltijd (graag hadden we via deze weg onze kookouders nog eens bedankt!) Eerst danken we God voor dit feestelijk maal en nadien roepen we allemaal luidkeels in koor: BIKKE BIKKE BIK, HAP HAP HAP, EERST DE SOEP EN DAN DE PAP…. (echte KLJ-ers weten wel hoe deze kreet verder gaat)

Zware magen moeten rusten daarom is het tijd voor siësta, maar eerst wordt de keukenploeg nog getrakteerd op een berg afwas! Hoewel de siësta niet altijd door de leden gewaardeerd werd, werd het door de leiding des te meer geapprecieerd. Jammer genoeg kon de leiding niet genieten van een welverdiende siësta want elke dag opnieuw moesten we verschillende leden op het matje roepen: ZWIJGEN, PLATTE RUST, BOEKEN WEG en noem maar op…

Wanneer de KLJ-ers zijn uitgerust is het weer tijd voor actie! Paintball, zwemmen, 1 tegen allen en verschillende gelijkaardige activiteiten stonden op het programma.

Na 2 uur strijdlustig spelen hebben de leden nood aan een adempauze: chocomelk, fruitsap en een snackje laadt hun energie weer op en dan kunnen ze er weer voor een uurtje tegenaan!

Aangezien onze leden door al dat spelen in de bossen zo smerig en vuil zijn is het de hoogste tijd om op te frissen, door het warme weer en nadien door de regen was het douchen een dagelijkse must.

Met propere handen, voeten en haren schuiven we nadien weer aan tafel, en ja hoor, onze keukenploeg wordt weer eens aan het werk gezet, die hoge stapel afwas wordt niet door de kaboutertjes gedaan, hoewel onze lieve KLJ-ers dat maar al te graag zouden willen.

Na eten en werken is het tijd voor een avondactiviteit: toneeltje, quiz, pictionairie,… kwamen aan bod. Jullie zien dat er in deze activiteiten weinig actie aan bod komt, de vermoeide leiding zou graag de dag rustig willen afsluiten…

Voor diegene die ’s middags en ’s avonds niet al teveel gegeten hebben, voorzien we om 20u30 een kleine avondsnack. Nadien zorgen onze bezinners voor een bezinnend woord en een rustig muziekje op de achtergrond. Nadat deze woorden tot hun doorgedrongen zijn is het de hoogste tijd om de tanden te poetsen en de pyjama aan te trekken. Er werd van –12 verwacht om om 21u in bed te liggen, het viel ons duidelijk op dat velen onder hen het slapen wouden uitstellen. Tanden poetsen en pyjama aantrekken kon soms wel uitlopen tot een half uur!

Wanneer ze uiteindelijk in hun bed lagen en de leiding de kamer verliet, begon de party! Jammer genoeg voor de KLJ-ers lieten we niet met ons sollen en dat hebben ze geweten!

Na een halfuur stiekem wachten en luisteren naar de boeiende verhalen en schunnige taal is het tijd voor actie! Plotseling vliegt de kamerdeur open en staat de voltallige leiding naast hun bed. Verschrikte ogen en verstijfde monden, ze gaven geen “kik” meer, maar geen genade wij wisten wel beter. Al diegene die we hadden horen praten kregen luidkeels te horen: OPSTAAN, SCHOENEN AAN EN BINNEN 5 MINUTEN BUITEN! Velen onder hen pleitte plotseling onschuldig, maar de leiding liet zich niet vangen. Enkele kilometers door het donkere bos lopen zou hen wel een lesje leren!! Dat dachten we tenminste… helaas

Wanneer de rust in de kamers eindelijk was weergekeerd, kon de leiding genieten van een welverdiende was dit niet zo, de volgende nacht werden de verhalen boeiender en luider.rustige avond. Al duurde die niet lang want de nacht is kort en de dag zeer vermoeiend.

Maar al bij al hebben we een MEGA-FANTASTISCH-SUPER-FORMIDABEL kamp beleefd en we hopen dat onze KLJ-ers er ook zo over denken!!

Wie weet, tot volgend jaar!!!

De KLJ-leiding